1. Paulus maakt door een aantal poëtische vergelijkingen duidelijk dat we niets zijn zonder de liefde, zelfs als we allerlei gaven hadden, zelfs als we een geloof hadden die bergen kon verzetten en zelfs als we alles wat we hebben weggaven en onze lichamen overgaven om verbrand te worden. Zonder liefde is het allemaal nutteloos.
2. Liefde is geduldig en aardig. De liefde bedekt alles, gelooft alles, hoopt alles, verdraagt alles. De liefde wordt niet blij van ongerechtigheid, maar ze wordt blij van de waarheid. De liefde is niet jaloers en opgeblazen. Ze gedraagt zich. Ze zoekt niet naar haar eigen geluk of haar eigen welvarendheid, maar die van een ander. Ze is niet makkelijk te prikkelen en ze bedenkt geen kwaad.
3. De liefde zal nooit vergaan, maar de profetieën zullen te niet gedaan worden, de tongen zullen verstommen, de bovennatuurlijke kennis zal te niet gedaan worden. Deze gaven zijn maar een klein en imperfect deel van de volledigheid en perfectie die komen zal. Wanneer het perfecte gekomen is, zullen deze gaven er niet meer zijn.
4. Een kind praat als een kind en het begrijpt als een kind. Wanner het kind volwassen is geworden, doet het de kinderlijke dingen weg. Zo is het ook met de gaven. Nu is het alsof we door een verduisterd glas kijken, maar straks zullen we face to face zien. Nu begrijpen we het maar deels, straks zullen we kennen, zoals we ook (door God) gekend zijn.
5. Het geloof, de hoop en de liefde zullen voor altijd blijven, maar het belangrijkst van deze dingen is de liefde.

Dit is geen vervanging voor de bijbel! Lees de bijbel! Het is het Woord van God!