Als iemand mij zou vragen hoe het leven met God er uit ziet, zou ik hem/haar waarschijnlijk eerst vertellen van het Evangelie. Hoe Jezus Zijn leven gegeven heeft voor zondaren om ze vrij te kopen van de dood, en om er voor te zorgen dat we weer verbonden kunnen zijn met God; de Maker van het universum. Ook heeft Hij ons Zijn Heilige Geest gegeven. Zo worden we herboren, en leven we niet meer voor onszelf en door onszelf, maar door de Geest van God en voor Christus.

Een kijk op het leven met God is overigens ook wat ik terugzie in deze psalm. In de Statenvertaling is de titel wel ‘Verlangen naar God’, maar als ik er een titel aan zou moeten geven, zou ik het ‘Een dag in het leven van een Christen’ noemen. Het begint namelijk met het prijzen van God in de morgen, en het eindigt met overdenkingen over God in de nacht.

‘O God, U bent mijn God! U zoek ik vroeg in de morgen’ We zien een gelovige (David) die opstaat in de morgen en meteen verlangt naar God. Alles in hem moet eerst naar de Here om zijn dorst te stillen, wat dan pas kan hij de dag beginnen. We leven namelijk in ‘een land, dor, en dorstig, zonder water’. David was dan wel in de woestijn van Juda toen hij dit schreef, maar het heeft ook voor ons een betekenis; Bijna alles in het Oude Testament wijst immers naar Jezus! (o.a. Lukas 24:44 en Hebreeën 10:1-2) In de wereld zullen we misschien nog wel wat rioolwater vinden, maar alleen God heeft heerlijk en fris Water in overvloed; goed om te vernieuwen en te verfrissen.

Jezus zegt dan ook in Johannes 4:14: ‘maar wie gedronken heeft van het water, dat Ik hem zal geven, zal geen dorst krijgen in eeuwigheid, maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden tot een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven.’ Als je van dat Water gedronken hebt, zou je nooit meer terug moeten willen gaan naar het water van de wereld. Toch gebeurt dat eigenlijk nog wel als we zondigen. We gaan dan terug naar het vieze, onreine, ongezonde water van de wereld, en laten het Water wat leven geeft (tijdelijk) achter. Wat is de zonde toch een zonde.

Kanttekening: Ik vind het interessant dat de Engelse ESV helemaal niet spreekt over de morgen, er staat namelijk: ‘O God, you are my God; earnestly I seek you’ Zo gaat er een flink stuk van de poëtische waarde verloren, omdat door de lezer het verband met het verloop van de dag dan niet getrokken kan worden. Jammer! In de eveneens Engelse KJV staat er wel: ‘O God, thou art my God; early will I seek thee’

Oké, we zijn nu opgestaan en hebben gedronken van Gods Water. Wat gebeurt er nu? ‘Uw goedertierenheid is beter dan het leven; daarom zullen mijn lippen U prijzen. Zo zal ik U loven in mijn leven, in Uw naam zal ik mijn handen opheffen.’ Dit ís het echte leven! We zijn gemaakt om God te prijzen en Hem alle eer te geven. Het doet me denken aan de bekende quote van de theoloog en voorganger John Piper:

“God is most glorified in us when we are most Satisfied in Him.” – John Piper in zijn boek Desiring God.

Volgens Google betekent satisfied o.a. tevreden, voldaan, overtuigd, en vergenoegd.

Ik denk dat de conclusie van Piper aardig klopt, zeker als ik de volgende vers lees: ‘Mijn ziel zal als met vet en overvloed verzadigd worden; mijn mond zal roemen met vrolijk zingende lippen.’ Volgens mij schrijft David hier de Oude-Testamentische versie van de quote hierboven. Hij heeft het hier namelijk niet letterlijk over vet eten, maar over de verzadigdheid (voldaanheid) van zijn ziel. En omdat hij zo voldaan is, prijst hij de Here met zijn lippen, dus wordt God verheerlijkt.

Dit is geen vervanging voor de bijbel! Lees de bijbel! Het is het Woord van God!